03-03-11

oude bekende

Het is nu in beheer van het provinciebestuur, een provinciaal recreatiegebied. Dit bos was bij ons, broekjes, een speelgebied, hier ben ik opgegroeid…laat het duidelijk zijn, ik ben vriendelijk en beleefd hoor…

Kom ik vandaag na zoooveel jaren een oude bekende tegen, ons oriëntatiepunt, op een kruispunt van paadjes waar we ons een weg baanden tussen de twijgjes van het struikgewas zo smal. Het boswachtershuis was onze uitdaging, het was verboden terrein….Nu is het bijna een snelweg geworden en jij mijn toeverlaat van toen staat hier nog altijd, dat doet raar…mijn stoere dikke eik van toen is niet meer de grootste, de sterkste, je bent ook wat scheefgezakt uw armen leven niet meer…ze hebben je zelfs een gezicht gegeven, wat zeg ik …drie gezichten…wel wel.

Nu ik er toch ben, vergeef me voor al de jaren dat ik je niet bezocht heb…ik ben maar een mensenkind niet beter wetend , met vallen en opstaan geleefd…jij staat hier nog steeds op dezelfde plaats, ze hebben uw wortels beschadigd met de weg aan te leggen…verfoeiend is dat.

Ik zet me nu op het bankje naast je en al mijmerend vertel ik je een stukje van mijn leven, mijn geheimen, je hebt me nooit verklikt bij de boswachter toen, waarvoor mijn dank…en een lang verhaal…luister…


DSC_0441.jpgDSC_0439.jpgDSC_0444.jpgDSC_0448.jpgDSC_0450.jpg

Commentaren

goh rene ja, jammer dat zo'n eik niet het eeuwige leven heeft....
maar de kunst is wel super,
supermooi....

een boom :-) je kunt die gerust al je geheimen vertellen
een boom....
zal je nooit verlinken, of teleurstellen...

mooi log rene

Gepost door: klaproos | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

Proza ....
en de boom verzuchtte: daar is hij weer die kleine kapoen
liet de jaren van jong zijn een beetje achter zich
komt mij nu toe vertrouwen wat hij zoal heeft gedaan.
Ik herinner mij die kleine schavuit die dat huisje wou verkennen
ik moet hem niks vergeven want na al die jaren kennen wij elkaar toch.
Ook al ben ik niet meer ' die ' boom
ben blij dat ik er nog sta en nu naar jou kan luisteren ...
Rakend postje René ... graag gelezen!
zonnekesgroet ☼

Gepost door: Sunny-Kay | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

jammer maar het is wel een mooi stukje kunst en zo te zien waakt hij toch een beetje over de andere bomen rondom . Weer zo iets waar je kan bij stil staan en mijmeren naar vervlogen tijden
tot de volgende

Gepost door: mich | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

Het is beter zo ! anders dan planken en latten !Dat ziet niemand achteraf Groetjes

Gepost door: willy Duvel | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

is dat in Nieuwenhoven ?

Gepost door: merel | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

Bij 't zien vd eerste foto's had ik iets van : o maar dat is wel mooi , een kunstige boom. Maar bij de laatste foto breekt er toch wel iets... hoe zielig.... je ouwe eik zonder armen, beschadigde wortels... die daar gewoonweg in z'n blootje te kijken gezet wordt, verfoeilijk is het juiste woord René !

Gepost door: AmaZony | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

Spijtig verhaal, maar dan beter dit! Prachtige weergave!
Groetjes

Gepost door: Dominic | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

Beelden uit je kinderjaren, René...
Hij staat daar, bloeit niet meer en kijkt in 't rond... met zes ogen...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 03-03-11

Reageren op dit commentaar

Ik denk dat deze boom heel wat van je avonturen heeft gezien, niet met lede ogen, maar met pretlichtjes in zijn houten ogen, of waren het vuurvliegjes ? , desalniettemin... ik ken je niet, maar ik verdenk je ervan een rakker te zijn geweest, knap in 't kattekwaad en een gouden hart. En doorheen je foto's en verhalen kan ik me een redelijk beeld geven :-)

Gepost door: Dirk | 05-03-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.